سوژه نگار

در راستای اون مطلب مار و پله که نوشته بودم اینجا ... (+)

دست روزگار ...

یه نردبون با پله های زیاد گذاشته سر راهم ...

یعنی ممکنه تکلیف اون کار ناتمام مشخص بشه ...

به زودی ...

به همین مناسبت فردا شب عازم تهران هستیم ...

با کمی ترس که نکنه ماری سر راهم سبز بشه ... :/

توکل بر خدا ...

از شما دوستان خوبم - باز هم التماس دعا ...

 بعد نوشت:

عرض کنم که در این مرحله - هم - مار نیشم زد ... :|

ده سال از عمرم کم شد ... :/

همان طور که قبلا نوشته بودم ...

بخش بزرگی از این کار به دست من نیست ...

یعنی دخالتی در روندش ندارم ...

فعلا که چاره ای جُز ادامه بازی ندارم ...

یکی دیگه از استادان دانشگاهم از دنیا رفت ...

خسرو یحیایی ...

استاد فتوژورنالیسم و ارتباطات تصویری ...

از جمله استادانم که در قطعه نام آوران بهشت زهرا به خاک سپرده میشه ...

خدا رحمتشون کنه ...

عمر چه بی صدا داره تموم میشه ...

دیروز عصر من و دوستم از محل کار که بیرون اومدیم ...

تازه شروع کرده بودیم به غیبت 🙈 ...

درباره مدیران و مسئولان که یه تاکسی جلوی پامون ترمز زد! ...

نذاشت کلاممون منعقد بشه خلاصه ... 

مسافربر شخصی اگر بود که عمرا سوار بشیم ...

ولی خب تاکسی رو نمی شد بیش از این منتظر نگه داشت ...

به ناچار از هم خداحافظی کردیم ... 

و من از راننده عذرخواهی که منتظر مونده بود ...

گفت: خواهش ...

اوضاع مسافرکشی خوب نیست ...

اوضاع هیچی خوب نیست ...

شما که خبرنگارید بگید: چی میشه بالاخره؟! ... 

گفتم: والا ما که شنیدیم راننده های تاکسی بیشتر از همه می دونند!! ... 

هیچی دیگه ...

فرمودند: 

حالا ترامپ تاجره و داره دنیا رو معامله می کنه ...

اینا چرا از خدا بی خبر شدند ...

به قولی ...

منم ...

از پاسخ باز ماندم ... 

خیلی ممنونم از دوستان عزیزی که در روز خبرنگار به یادم بودند ...

وسط این همه حرف و خبر ...

بخوانید از هدیه شهردار قزوین به خبرنگاران - قبر رایگان! ... (+)

در حال حاضر - رشت، شهردار نداره ...

یاد بگیره ازش ... :)

روز قلم خجسته باد ...

به آنان که با قلم ...

تباهی دهر را به چشم جهانیان پدیدار می‌ کنند ...

6 ساله اینجا هستم ... (+)

می نویسم ...

می خوانید ...

ممنونم ... :)

 امروز، روز جهانی آزادی مطبوعات است ... 

با شعار " قدرت در حد مشروعیت، رسانه، عدالت و حاکمیت قانون " ...

" بیشتر مراقب مایسطرون ها باید بود " ...

جهان صنعت ...

و رد انتساب توییت توهین آمیز امیرحسین میراسماعیلی به روزنامه‌ ...

🔹 آدم رو برق بگیره، جو نگیره ... !

اینم عاقبت هرچی نگاری در فضای لایتناهی مجازی ... 

یه مقدار فاصله و تنفس بین توییت هاشون داشته باشند، بد نیست ... 

بلکه فرصتی بشه برای بیشتر مراقب مایسطرون ها بودن ...

بماند که تریبون های رسمی هم دیگه خیلی مراقب گفتارشون نیستند ... 

بحث فیلتر تلگرام بازم داغ شده ...

تایید میشه و تکذیب ...

کاری به این نمایش ها ندارم ...

اما چطور دلشون میاد ...

این جور کسب و کارهای تخصصی رو تعطیل کنند، آخه؟! ... 

این قبیل رازها رو از کجا باخبر بشیم، اون وقت؟! ... 

تازه این از راز و زمزهای خوشمزه است ...

بماند موارد دیگه که دود از سر آدم بلند میشه ...

دیگه اینکه ...

در ایامی که گذشت - به شخصه - چندان بهره ای از تلگرام نداشتم ...

بهره مندی از نظر من یعنی آموختن، افزایش سطح دانش و بینش ...

یا حس خوب آرامش و ...

گرچه از فراگیر و در دسترس بودن این پیام رسان موبایلی نمیشه چشم پوشید ...

چند ماهی هست - شاید 6 ماه ...

کانال تلگرامی سوژه نگار رو به صورت خصوصی و آزمایشی راه اندازی کردم ...

اول - به پیشنهاد و اصرار چند دوست که وب خوانی یادشون رفته! ... 

و مدام می گفتند: کانال تلگرامی بزن! ... 

دوم - برای مواقعی که به وب دسترسی ندارم ...

در واقع برای وقتایی که سوژه ای مدنظرم قرار می گیره ...

ولی فرصت یا امکان وبلاگ نویسی ندارم ...

خیلی قصد نوشتن در تلگرام رو ندارم ...

اما گاهی سوژه هایی اونجا هست که در وبلاگ نیست ...

گاهی آهنگ و موسیقی و ویدیو و ...

گاهی هم بازنشر همین مطالب ...

خلاصه اینکه تلگرام باشه یا نباشه ...

وبلاگ کار خودش رو انجام میده و راه خودش رو میره ...

هرچند - هنوزم - برای پاسخ به کامنت ها ...

و ایجاد فضای تبادل نظر، فرصت سال های قبل رو ندارم ...

ولی می نویسم، ان شاءالله ...

همین دیگه ...

فعلا ... :)

"همیشه برایم بنویس ...

حتی اگر کم بنویسی ...

اما همیشه بنویس" ...

نمی دونم تا حالا چند بار مار و پله بازی کردید ... ؟!

ترس و افسوس و شوق و هیجان بسیار زیادی داره ...

برد و باختش هم خیلی ربطی به تلاش فرد نداره ...

چند سالی هست که کاری ناتمام دارم ...

بخش بزرگی از اون به خواست من نیست، یعنی دخالتی در روندش ندارم ...

اما خُب بهتره که انجام بشه و انجام در اینجا یعنی پایان ...

یعنی بهتره که به پایان برسه ...

و الّا سال ها وقت گذاشتن و تلاشم در این کار بی ارزش میشه! ... 

در یکی چند ماهی که گذشت، کمی شتاب گرفته روند این کار ...

اما دقیقا به سبک بازی مار و پله ...

یه بار درست پیش میره تا میای بگی: خدا رو شکر ...

یه مار زشت و چندش - نمی دونم از کجا - سر راهت سبز میشه ...

نیش میزنه حتی ... 

چند پله سقوط می کنی و کار عقب میفته ...

باز اونجا میدونی بازیه و تهش می خندی و میگی: عجب هیجانی داشت ... ؟!

ولی این کار! ... 

خدا کنه دیگه ماری سر راهم سبز نشه! ... 

ممنوعیت شکار پرندگان ... (+)

از جمله خبرهای روتین و تکراری ...

که هر سال با خوندن و نوشتنش روحم شاد میشه ... 

البته فقط تا لحظه انتشار خبر ... 

کیهان توقیف شد ... (+)

دادستانی تهران ...

بر اساس شکایت دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی ...

مبنی بر اقدام روزنامه کیهان ...

بر خلاف سیاست‌های اصولی و بیّن جمهوری اسلامی ایران ...

در مسائل و امنیت منطقه ‌ای ...

این روزنامه را برای دو روز (شنبه و یکشنبه آینده) توقیف کرد ...

پی نوشت:

البته که من به عنوان یک خبرنگار از توقیف خوشم نمیاد ...

اما آخه فقط 2 روز؟! ... 

خوبه نگفتند: شنبه و یکشنبه پایان ماه صفر! ... 

این روزها نتایج کنکور سراسری داوطلبان اومده ...

یاد روزهای قبولی خودم در دانشگاه می افتم ...

رشته تحصیلی ام رو خیلی دوست داشتم ...

لحظه ای که خبر قبولی ام رو شنیدم، بسیار شیرین بود و رویایی ...

اون حس خوب هنوزم با من هست ...

در کنار شور و شوق و هیجان، موفقیت ها و ماجراهای دلنشینی که داشتم ...

کاستی ها، سختی ها و ناکامی های بسیاری هم در این راه بود ...

با این حال - هیچ وقت - از انتخابم پشیمان نشدم ...

خدا رو شکر ...

گاهی با خودم فکر می کنم ...

این مداومت، صبوری و امیدواری در راهی که همراهی نیست ...

شاید از معجزات عشق باشه و بس ...

و حالا در آستانه روز خبرنگار این شعر حافظ به ذهنم متبادر شده ...

"چو عاشق می ‌شدم گفتم که بردم گوهر مقصود ...

ندانستم که این دریا چه موج خون فشان دارد" ...

ول کن هم نیست! ... :)

ای قلم ...

.

.

.

هیچی هیچی ...

با تأخیر ...

روزت مبارک ... :)

بعله ...

از اتاق فرمان اشاره می کنند که  1000 تایی شدیم ....

بچه ها مچکریم ... :)

یادش بخیر پُست صدگانه این وبلاگ ... (+)

و پُست 500 که کامنت هاش پرید بر اثر مشکلات بلاگفا !! ... (+)

و پُست های صدتایی ها و پانصدمین در بلاگ بیان ...

که به خاطر محدودیت های بلاگفا نمیشه لینک کرد ...

خدا رو شکر ... 

و تشکر از همه دوستان و همراهان و خوانندگان ... 

"یاد آر زِ شمع مُرده یاد آر" ... 

سومین سالگرد درگذشت دکتر کاظم معتمدنژاد ... (+)

پدر علوم ارتباطات ایران ...

در سالن شهید همت دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد ... (+)

جدول ارزیابی عملکرد همکاران رو نگاه می کنم ...

از نظر کیفیت، دقت و تنظیم خبر، اول ...

از نظر سرعت خبر، دوم ...

و از نظر تعداد خبر، مشترکا پنجم هستم ...

جالب اینجاست همکاری که از نظر سرعت خبر، اول هست ...

از نظر دقت، تنظیم و کیفیت خبر، آخره ...

و جالب تر این که امتیاز نخست این رتبه بندی ...

به هیچ کدوم از ما دو نفر تعلق نمی گیره ...

تشویقی رو همکاری گرفت که از نظر تعداد خبر، اول ...

و سایر ملاک ها دوم هست ...

اینم شمه ای از داستان خبرنگاری ما ... 

پ. ن:

این مطلب رو دیشب در اینستاگرام یه بنده خدایی خوندم ...

با خودم گفتم: چه جالب ... ؟!

راست میگه ها ... !

صبح که بیدار شدم با 3 پیام از یکی از مدیران مواجه شدم! ...

حاوی 3 سوژه برای خبرهای روز! ... 

دانشجوی ترم 3 بودم ...

کتابی با عنوان نانوشته های روزنامه نگاری رو در نمایشگاه بین المللی خریدم ...

از عنوانش خوشم اومده بود ...

و خیلی دلم می خواست بدونم این نانوشته ها کدومند ... ؟!

نویسنده، قرن 21 رو قرن روزنامه نگاران نامگذاری کرده بود ...

و معتقد بود: 

در این قرن، ارتباطات جهانی کمتر رنگ و ویژگی ملی خواهد داشت ...

در فصل روی مرز تعهدات حرفه ای ...

از کتاب خبر به هر قیمت ماجرای بی تعهدی یه گزارشگر رو نقل کرد ...

گزارشی تکان دهنده در مورد یه کودک 8 ساله معتاد به هروئین ...

که در واشنگتن پست چاپ و موفق به دریافت جایزه پولیتزر شده بود ...

اما چند ماه بعد روشن شد گزارش جعلی است ...

و بعد از اون بود که بحث های زیادی درباره اصول روزنامه نگاری پیش اومد ...

از جمله حق استفاده از منابع سری و محرمانه که زمینه جعل داستان رو فراهم کرده بود ...

اینکه اجباری برای فاش کردن منابع خبری وجود نداشت ... 

و مواردی دیگه ...

که اون موقع شاید برای من که در ابتدای این راه بودم کمی مبهم و دور از ذهن بود ...

امروز - اما - به نتایج جالبی رسیدم ...

یکی اینکه قرن روزنامه نگاران هست اما ...

نه تسلط روزنامه نگاران راستین بر رسانه های همگانی ...

بلکه ... 

خُب این، فعلا بماند جزء ناگفته های روزنامه نگاری من ...

اما چه شد که یاد این کتاب افتادم ... ؟!

از رنج و افسوس های بی شمار من در حوزه خبر ...

بحث سرقت ادبی، سرقت خبری یا همان کپی – پیست در رسانه هاست ...

در طول سال ها کار خبر ...

برای حفظ اخلاق حرفه ای در محیط کار، مبارزات بی وقفه ای داشتم ... !

هزینه های زیادی هم در این دفاع مقدس پرداخت کردم که ذره ای پشیمان نیستم ... !

اما رنجی که می کشم کمی دشواره ...

موارد و ماجراهایی بسی بیشتر از آنچه در کتاب خبر به هر قیمت ...

به عنوان رسوایی خبری ازش یاد شده بود رو به چشم دیدم و می بینم ...

مثل خبر امروز صبح یکی از خبرگزاری ها ...

از اونجایی که در حوزه تخصصی ام بود ...

اول تعجب کردم از سوژه خبر که چطور من خبر ندارم ... ؟!

و تعجب دوم که چطور یک اتفاق - عینا - تکرار شده ... ؟!

خبر رو که خوندم ...

دیدم همون رویداد یک ماه پیشه که - اتفاقا - عین مصاحبه من کار شده ...

به کپی - پیست و حذف منبع اصلی و اینها از اخبار و مطالبمون عادت داریم ...

که بارها و بی محابا انجام شده و میشه ...

این بار ...

اشکال این بود که این رسانه اتفاق یک ماه پیش رو با قید زمان امروز کار کرده بود ...

زنگ زدم و به جناب همکار اطلاع دادم ...

گفت: عجب! من نمی دونستم ...

جناب مدیر آن رسانه - اما - با افتخار! به من گفت: خبر رو از فلان خبرگزاری برداشتم ...

و در کمال تأسف دیدم که فلان خبرگزاری مثلا معتبر ...

یک ساعت پیش تر ...

خبر و مصاحبه یک ماه پیش ما رو با قید زمان امروز منتشر کرده ... !

مثال از این جور بی تعهدی ها در بحث خبر زیاده و نباید نادیده گرفته بشه ...

افسوس اینجاست که تعداد این جور خبرها در رسانه های ما - هر روز - زیادتر میشه ...

ناظران و مسئولان که لابد دغدغه های مهم تری دارند ... !

مدیران و خبرنگاران هم که سرگرم مسائل صنفی و مراتب شغلی هستند ...

این وسط دلم برای مردم و مملکت میسوزه ...

و حوزه خبر و رشته روزنامه نگاری که داره به دست چنین افرادی تباه میشه ...

البته خدا رو شکر می کنم که در یکی دو سال گذشته ...

روزنامه نگاران حرفه ای و اخلاق مدار - هم - در استان دیده ام ...

مدیران و خبرنگارانی هر چند انگشت شمار که با وسواس و دقت کار می کنند ...

و کورسوی امیدی برای ادامه دفاع از اصول اخلاقی حرفه روزنامه نگاری ایجاد کرده اند ...

خدا رحمت کنه دکتر کاظم معتمدنژاد ...

پدر علم ارتباطات ایران رو که بر حفظ اخلاق حرفه ای روزنامه نگاری تاکید بسیار داشت ...