سوژه نگار

"هزار درد مرا، عاشقانه درمان باش ...

هزار راه مرا، ای یگانه پایان باش ...

برای آنکه نگویند، جسته‌ ایم و نبود ...

تو آن‌ که جسته و پیداش کرده‌ ام، آن باش ...

دوباره زنده کن این خسته خزان زده را ...

حلول کن به تنم جان ببخش و جانان باش ...

کویر تشنه‌ عشقم، تداوم عطشم ...

دگر بس است، ز باران مگوی، باران باش ...

دوباره سبز کن این شاخه خزان زده را ...

دوباره در تن من روح نو بهاران باش ...

بدین صدای حزین، وین نوای آهنگین ...

به باغ خسته عشقم، هزار دستان باش" ...

و نترسیم از ترس ...

نمیتونم، چرا !؟! ... :(

با دخترش اومده بود ...

دخترش، نوجوان و تیپی ساده داشت ...

خودش اما آرایش غلیظ داشت با لباس هایی تنگ و رنگارنگ ...

و یه روسری کوچکِ فراری ...

نمیگم کجا ... ؟!

ولی میگم برای چه کاری ... ؟!

اومده بود برای تعویض گواهینامه ...

چون اسمش رو عوض کرده بود ...

می گفت: تمام کارت ها، گواهی ها و اسنادم رو دارم عوض می کنم ...

دوستم مدارکش رو گرفت، گفت: اقدام میشه ...

وقتی رفت ...

گفتم: اسمش رو چی گذاشته، حالا ... ؟!

گفت: ستایش ...

گفتم: ئه، مگه اسمش چی بود ... ؟!

گفت: بگم ... ؟!

گفتم: وااا، خُب بگو دیگه ... !

گفت: آخه، اسم تو رو داشت! ... 

خاک می سررررر! ... 

چه جسارت ها!؟ ... 

خیلی بهم بر خورد خدایی اش! ... 

چطور دلش اومد ... ؟!

اسم به این قشنگی؟! ... 

با چنین طرح و نقش هایی ... 

از جشن باستانی سپندارمذگان (Sepandārmazgān) می گویند ...

روز عشق ایرانی ...

در مقابل ولنتاین (Valentine's Day) روز عشق در فرهنگ غربی ... 

بگذریم ...

و برسیم به حافظ نوشت خودمان ... 

دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌ کنند ...

پنهان خورید باده که تعزیر می‌ کنند ...

ناموس عشق و رونق عشاق می ‌برند ...

عیب جوان و سرزنش پیر می ‌کنند ...

جز قلب تیره هیچ نشد حاصل و هنوز ...

باطل در این خیال که اکسیر می‌ کنند ...

گویند رمز عشق مگویید و مشنوید ...

مشکل حکایتی است که تقریر می ‌کنند ...

ما از برون در شده مغرور صد فریب ...

تا خود درون پرده چه تدبیر می ‌کنند ...

تشویش وقت پیر مغان می ‌دهند باز ...

این سالکان نگر که چه با پیر می‌ کنند ...

صد ملک دل به نیم نظر می ‌توان خرید ...

خوبان در این معامله تقصیر می‌ کنند ...

قومی به جد و جهد نهادند وصل دوست ...

قومی دگر حواله به تقدیر می ‌کنند ...

فی الجمله اعتماد مکن بر ثبات دهر ...

کاین کارخانه‌ ای است که تغییر می‌ کنند ...

می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب ...

چون نیک بنگری همه تزویر می‌ کنند ...

این همه آشفته حالی ...

این همه نازک خیالی ...

معینی کرمانشاهی ...

پرونده سی‌ و ششمین جشنواره فیلم فجر بسته شد ... (+)

برخی از حواشی خبرساز این جشنواره عبارتند از:

🔹 فیلم دفاع مقدسی تنگه ابوقریب با 6 سیمرغ رکورد دار شد ...

🔸 اهدای 2 سیمرغ هم ارزش در بخش های بهترین فیلمنامه و کارگردانی ... (+)

🔹 اعتراض شدیدالحن ابراهیم حاتمی‌ کیا ... (+)

بعد از دریافت سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی ... (+)

که واژه سازی می کنند برای به وقت شام ...

که می گویند: فیلم ارگانی، نهادی و سازمانی است ...

که این فیلم کمدی است ...

که من فیلمساز وابسته ‌ام ...

که من فیلمساز این نظامم ...

🔸 کاندیدا شدن پژمان جمشیدی در بخش بهترین بازیگر مرد نقش مکمل ...

و تمسخر تأسف ‌بار توسط برخی از حضار در سینمای رسانه ها! ... (+)

از اونجایی که فیلم ها رو ندیدم ...

فعلا نمیتونم قضاوتی داشته باشم ...

ابراهیم حاتمی کیا - اما - کارگردان محبوب منه ...

نه به خاطر اعتراض ها و جنجال های جشنواره ای که اغلب راه میندازه ... !

حاتمی کیا دوست داشتنی و قابل احترامه ...

برای فرزند زمان خویش بودن ...

برای صریح و شفاف بودن آثارش ...

برای دیدن و انعکاس از جان گذشتگی شهدا و رزمندگان دفاع مقدس ...

برای ساختن فیلم درباره مدافعان حرم ...

درباره پژمان جمشیدی هم که ناگفته پیداست ...

متأسفانه مسخره کردن، توی ذوق زدن، ضایع کردن، سنگ روی یخ کردن ...

لودگی، ریشخند کردن و دست انداختن باب شده در دورهمی های امروز ...

از جمع های خانوادگی، دوستانه و اجتماعی گرفته ...

تا محیط های کاری، ورزشی و رسانه ای، حتی ... 

صف خرید کتاب جدید رضا امیرخانی با عنوان "ر ه ش" که امروز رونمایی شد ...

به دلیل گنجایش کم کتابفروشی نشر افق ...

صف طویلی از مخاطبان اثر جدید رضا امیرخانی در خیابان انقلاب تشکیل شد ... (+)

رمان ر ه ش، درباره زندگی شهری و تحول زندگی آدم هاست ...

فیلم‌ های سی ‌و ششمین جشنواره فجر در گیلان هم اکران شد ... (+)

فیلم سینمایی به وقت شام ابراهیم حاتمی کیا رو نتونستیم ببینیم ...

چون جزء فیلم های انتخابی برای اکران همزمان در رشت نبود! ... 

دارکوب بهروز شعیبی رو هم دقیقا به همین دلیل ... 

خواستیم لاتاری محمدحسین مهدویان رو ببینیم ...

دیر جنبیدیم تموم شد بلیطش! ... 

هیچی دیگه ...

تماشای این همه فیلم موند برای شاید وقتی دیگر ...

دانش ‌آموزان تهرانی هر 3 روز یک بار تعطیلند! ... 

خبرگزاری فارس نوشت:

داستان تکراری تعطیلات اجباری و ناخواسته دانش‌ آموزان ...

به دلیل آلودگی و سرمای هوا ...

به شکلی پیش می‌ رود که فقط در مدت 135 روز حضور دانش‌ آموزان تهرانی در مدارس ...

48 روز آن را در تعطیلات گذرانده اند ... (+)

🔹 عصر ایران در مطلبی ...

با عنوان چرا شست و شوی پای همسر در فضای مجازی جنجال به پا کرد؟ ...

به قلم مرتضی مونسی نوشت:

حرف های خانمی که در شبکه استانی یزد، توصیه هایی برای زنان کرده بود ...

نقل محافل و شبکه های اجتماعی شده است ...

او در این برنامه خطاب به زنان می گوید: 

اگر می خواهید در دل شوهران تان جای بگیرید ...

هر از گاهی تشتی پر از آب یا شیر کنید و پاهای او را ماساژ دهید ...

با حوله خشک کنید و بوسه ای بر آن بزنید ...

همان طور که پیش بینی می شد ...

فیلم این حرف ها به سرعت در شبکه های مجازی دست به دست شد ...

و موجی وسیع علیه آن شکل گرفت ...

حتی صدا و سیمای یزد هم بابت پخش این سخنان از تلویزیون عذرخواهی کرد ... (+)

واقعیت تلخ این است که بسیاری از ازدواج ها در ایران، نه عاشقانه شکل می گیرد ...

و نه عاشقانه ادامه می یابد ...

با تأسف فراوان می توان گفت:

زندگی های مشترک امروزی، عمدتاً شکل معامله گرفته اند ...

یا به این خاطر ازدواج می کنند که بعد از سال ها تجرد، باید طبق رسم اجتماعی ازدواج کنند ...

تا به قول معروف، سر پیری کسی باشد که یک لیوان آب دست شان بدهد ...

در ازدواج هایی که زن می خواهد مرد را تحت سلطه خود در آورد ...

و مرد هم حتی قبل از ازدواج در اندیشه کشتن گربه دم حجله است ...

روابط خانوادگی بر اساس فرمول قدرت شکل می گیرد ...

که در آن، هر کدام از زوج ها سعی می کنند دیگری را کنترل کنند ...

اینجاست که مفاهیم احمقانه و البته رایجی مانند مردسالاری و زن ذلیلی شکل می گیرد ...

و کل زندگی مشترک را در یک ادبیات غیرعاشقانه تعریف می کند ...

زندگی های مشترک کنونی را ببینید ...

اغلب شان بر اساس تسلط یکی از همسران بر دیگری شکل گرفته است ...

یا در بهترین حالت، وضعیت توازن قوا برقرار است و جنگ سرد ... !

بدیهی است که عشق در چنین وضعیتی، محلی از اعراب ندارد ...

و چیزهایی مانند هدیه گرفتن و بیرون رفتن ...

و جشن سالگرد ازدواج و مهمانی های خانوادگی و غیره رویکرد مناسکی و آیینی دارند ...

حال اگر به زنی که زندگی او و همسرش بر مبنای منافع، سلطه و کنترل طرفین پیش می رود ...

بگویند که برو و پاهای شوهرت را در تشت آبی بگذار ...

و ماساژ بده و خشک کن و بوسه ای هم بزن ...

حتماً واکنش نشان خواهد داد و خواهد گفت: با این کار، سلطه او بر من بیشتر خواهد شد ...

قطعاً اگر در آن برنامه، برعکس این موضوع نیز گفته می شد ...

و مردان به شستن پای همسرانشان توصیه می شدند، باز هم واکنش ها منفی بود ...

و مردها می گفتند:

فقط همین مان مانده است که پای زنمان را بشوییم و او را پررو تر کنیم ... !

اما زن و مردی که همدیگر را عاشقانه دوست دارند ...

دل شان برای هم نه تنها می تپد که می لرزد ...

عشق را با ایثار برای همدیگر معنی کرده اند ...

دلتنگ یکدیگر می شوند، به خاطر درد یکی، درد در تمام وجود دیگری پراکنده می شود ...

هر دو می کوشند در خوشحال کردن هم، از یکدیگر پیشی بگیرند ...

خیلی راحت می توانند در خلوت عاشقانه شان، پای دیگری را بشویند ...

ماساژ دهند، خشک کنند، ببوسند و به همدیگر آرامش دهند ...

عشق که باشد، نه آن که پای دیگری را می شوید ...

احساس می کند که در موضع پایین تری قرار گرفته ...

و نه دیگری حس تسلط و تفرعن پیدا می کند ...

مشکل اصلی زندگی های مشترک امروزی این است که ...

به قول دکتر ویلیام گلاسر، اسطوره روان شناسی آمریکا و بنیانگذار تئوری انتخاب ...

همسران می خواهند همدیگر را کنترل کنند ...

و این کنترل گری، دیگر جایی برای عشق باقی نمی گذارد ...

عشق هم که نباشد، این طلاق است که سکه رایج می شود ...

بعضی ها با طلاق قانونی از هم جدا می شوند ...

و بسیار بیشتر از آنها، با طلاق عاطفی، دل هایشان را از هم جدا می کنند ...

و در خانه های مشترک شان سنگربندی می کنند تا روزی که مرگ، آنها را از هم رها کند ... !

✅ مطلب حاوی نکات بسیار مهمیه ...

و از دیدگاه انسانی به قضیه نگاه کرده ...

نه از جهت زن سالاری، زن ستیزی و غیره ...

🔸 کامنت های موافق این مطلب در عصر ایران اما خیلی جالبه! ... 

اینکه دیگه از سرزنشِ اون خانم کارشناس خبری نیست یا کمتر به چشم میاد! ... 

اونم بعد موج اعتراض ها در فضای مجازی که صدا و سیمای یزد رو به عذرخواهی واداشت ...

🔸 شستن پای همسر به کنار که دیگه ضرب المثلی شده برای مردم ما ... 

این واکنش ها و موضعگیری های جدید نشون میده که ...

عشق، گمشده انسان قرن ماست ...

نه فراموش میشه ...

نه سرکوب ...

نه حتی میشه سرش کلاه گذاشت ...

✅ به قول شاعر:

"هر که در عشق سر از قله بر آرد هنر است ...  

همه تا دامنه‌ کوه تحمل دارند" ...

"حدیث هر وقت می ‌رسید ...

خانه زیر و رو می‌ شد ...

کفش و لباس ملیحه را می‌ پوشید ...

سوار من می‌ شد ...

با عمو ایثار کشتی می ‌گرفت ...

دیشب که آمد ...

نه حرف زد، نه خندید، نه شلوغ کرد ...

از عرفان پرسیدم: حدیث تب دارد ... ؟

گفت: نه، تبلت دارد" ... !

به قول شاعر:

"ما بی تو خسته ایم" ... 

ای چای! ... :)

زیبا و هیجان انگیز ... 

لیگ بین المللی اسکی آلپاین ...

در دربندسر تهران ... (+)

برف اومده شبانه، رو پشت بام خانه ...

برف، قاصد بهاره، زمستونا می باره ...

سلام سلام سپیدی ...

دیشب از راه رسیدی ! ... 

یادش بخیر ...

شعر دوران کودکی ...

صبح ها که از خواب پا می شدیم ...

برف می دیدیم ...

و چقدر خوشحال می شدیم ... ؟!

برعکس الان که از مدت ها قبل خبر داریم ...

اینکه چه تاریخ و چه ساعتی و کجا و چقدر برف میاد ... !؟

از دقیقه اول که روی زمین میشینه، نگاش می کنیم ...

با اینکه شدیدا به برف و برکاتش نیاز داریم ...

از مشکلات احتمالی اش می ترسیم ...

راه بندان، قطع برق، آب، گاز، حتی تلفن و اینترنت گاهی ...

در به دری بی خانمان ها و ...

برفی که نعمت خداست با بی تدبیری مسئولان، بحران نامیده میشه ...

و با ناشکری ما نقمت ! ...

حکایت برخی عشق های مجازی امروزی ! ... 

"با دلت حسرت هم صحبتی ام هست، ولی ...

سنگ را با چه زبانی به سخن وادارم" ؟! ... (+)